เรื่องสุขภาพ ใครอย่ามาห้ามเชียว ฟัง - แต่ไม่ทำตาม

ค่าเจาะเลือดตรวจดูว่าแพ้อะไร ตามวิธีที่เรียกว่า Alcat Test ราคาค่อนข้างสูง แต่ครอบคลุมอาหาร 150 ชนิด และฉันคิดว่า ถ้าอายุฉันยืนยาวไปอีกสิบสิบปี ตกปีละไม่ถึงพันก็คุ้มแหละ จะได้ไม่เอาของที่ร่างกายแพ้ใส่เข้าไป

เวลาแพ้ไม่ใช่ตัวต้องบวม คันตา หรือเป็นผื่น

แต่เมื่อแพ้ แล้วใส่เข้าไปในร่างกาย ก็สะสมไว้แล้วจะเกิดผลไม่ดีกับร่างกายในระยะยาว

เพื่อนฉันหงุดหงิดโมโหกับพฤติกรรมของฉันมาก เมื่อรู้ว่าฉันดันทุรังไปเจาะเลือดอยู่ดี ก็ยังว่าฉันสาดเสียเทเสีย

“ จะหาให้มันเจอสวรรค์วิมานอะไรวะ...เรื่องมากจริงๆ”

และแล้ว ผลเลือดก็ออกมา...

แถ่น แถน แท้น...แพ้ไปหมดซะทุกอย่าง ของดี ของที่กินประจำ

แบ่งระดับความแพ้เป็นสามระดับ สีแดง สีส้ม สีเหลือง

สีแดง - แพ้จัด อันดับแรกของฉัน เชอรี่...โล่งอก ของแพงไม่กินอยู่แล้ว แล้วก็มาของชอบ แพ้หัวหอม แพ้หางนม คงห้ามใช้เลี้ยงทารก แต่ฉันไม่แพ้น้ำนม สีแดงเลยแพ้อยู่ 3 อย่าง

สีส้ม - แพ้ปานกลาง ดันแพ้เยอะมาก ของที่รู้ว่าดีมีประโยชน์ แต่ไปมีประโยชน์กับคนอื่น ไม่ใช่ฉัน แอปเปิล แอสปารากัส กล้วย บร็อกเคอลี่ กะหล่ำปลี แคนตาลูป ข้าวโพด แตงกวา มะเขือยาว มันฝรั่ง มันเทศ แล้วสิ่งศักดิ์สิทธิ์คงสะกิดให้ฉันเป็นมังสวิรัติเตรียมเอาไว้ เพราะแพ้เนื้อสัตว์ไปหมด เนื้อวัว เนื้อหมู เป็ด ปลาบางชนิด

สุดท้าย สีเหลือง แพ้น้อยๆ แต่ก็แพ้ คืออัลมอนด์ (ดีที่กินแต่ถั่วลิสง) อโวคาโด ข้าวบาร์เลย์ มะม่วงหิมพานต์ ดอกกะหล่ำ ข้าวโอ๊ต ส้ม แตงโม ปลาบางชนิด หอยบางชนิด

ล่อไปเกือบ 50 ชนิดที่แพ้ แล้วฉันจะชนะอะไรบ้างล่ะเนี่ย

เสียดายก็พวกผัก ผลไม้ ชอบๆ ทั้งนั้น ถ้าหยุดกิเลสไม่ได้ ก็จะกินซะหน่อย นิดๆ พอคลายเครียด ฉันเตรียมการไว้

ตั้งแต่รู้ฉันก็ยิ่งคุมอาหารอย่างหนัก

ในชีวิตประจำวัน ฉันก็ยังอยู่กับโยคะอย่างต่อเนื่อง ทั้งสอน ทั้งเรียน อยู่กับจิตที่สงบ เอ...สงบจริงหรือเปล่า หรือฉันเครียดลึกๆ หรือเปล่านะที่จู้จี้กับตัวเองเหลือเกิน จัดระเบียบชีวิตเป็นเส้นตรง ไม่ค่อยแวะข้างทาง เออ...มิน่า กลางคืนถึงนอนกัดฟันจนฟันสึก ฟันสั้นไปหมดแล้ว

ไปหาหมอบัญชา ที่ดูแลฉันเรื่องสุขภาพองค์รวม หมอก็ชวนฉันบ่อยๆ ว่า ‘ มังสวิบัติ’ เถอะป้า จะได้ง่ายขึ้น แต่ฉันมาคิดดูแล้ว อยู่มานานตั้งแต่ปี 2527 ก็อยู่รอด แล้วไปทำให้ชีวิตสัตว์อื่นไม่รอด เพื่อมาเลี้ยงชีพฉัน ทำไม่ลงแล้วล่ะ ก็เลยบอกหมอว่า ไม่เอาด้วยหรอก ไอ้มังสวิบัติน่ะ

แล้วทุกสามเดือน ฉันก็จะลุ้นผลเลือด ที่เหมือนลุ้นเวลาหวยออกว่าไขมันในเลือดจะสูงอีกไหมน้อ...

ฉันใช้ชีวิตดี มีระเบียบวินัย ไม่กินที่แพ้ และกินวิตามินตามที่หมอสั่ง และแล้วได้เวลาไปเจาะเลือด ก็ เฮ้อ...เฮ้อ...เฮ้อ

สูงปริ่ม อะไรกันวะ...ฉันรำพึงกับตัวเอง หน้าหมอลอยขึ้นมาเคียงกับผลเลือด ขนาดหมอทำกรงทำกรอบให้ฉันอยู่ยังอย่างนี้ หรือจะตามใจปาก ใช้ชีวิตชิลล์ ชิลล์ ดีกว่ามั้ง

แต่ฉันมันคนไม่ไร้ความพยายามในการหาข้อมูล อย่ามาบอกว่าต้องมีอีกทางเลือกเลย ฉันมันมีไปอีกสาม สี่ ห้า...ความเห็น

แล้วในที่สุด ก็มีความเห็นข้ามโลกมา ทำให้ฉันได้ข้อคิดมากมาย จากภิกษุณีที่บอสตันที่ฉันเคารพ ท่านเคยเป็นจิตแพทย์ ปริญญาหลายใบ Dr. Rev. Prem Suksawat ท่านคงเมตตาช่วยแก้จิตป่วยของฉัน ท่านบอกหลายประเด็นที่ทำให้ไขมันสูงได้

1. Genetics ต่อให้อดอาหารก็ยังลดยาก ก็อย่างฉันนั่งอมลิ้นเฉยๆ น้ำลายยังไม่กลืน ไขมันก็ขึ้นสูงแล้ว ท่านว่าเพราะ DNA ทางร่างกายกำหนดมาเหมือน DNA ทางกัมมะ ให้กัมมะชะรูปะ หรือให้คนๆ นั้นเป็นอย่างนั้น

2. Dietary กินอาหารไม่เลือก หรือเลือกกินจนร่างกายมันหมั่นไส้ สงสัยฉันจะโดนประการหลัง เลยทำให้ต้องเป็นอย่างที่เห็น หรือกินผิดๆ เพราะ ‘ เข้าใจผิด’ ด้วยคิดว่า เขาบอกว่า เขาสอนว่า เขาทำกัน แล้วได้ผลก็ทำตาม

เอ...หรือฉันกินผิดๆ เข้าใจผิดๆ และทำตามอย่างผิดๆ นะ

และท่านยังบอกมาว่า แม้กินอาหารที่ถูกต้องตามหลักการแพทย์หรือโภชนาการ แต่ต้องคำนึงถึงยีนส์ด้วย และก็อย่าปักใจเชื่อว่า อาหารที่เรากินนั้น ‘ เหมาะสมกับร่างกายแล้ว’

ท่านพูดถึงการกินอาหารให้ครบห้าหมู่ ง่ายๆ เรื่อยๆ และ ‘ ไม่ต้านการกินสมัยยังเป็นเด็ก’ เพราะร่างกายถูกฝึกมาอย่างนั้น ย่อมเป็นประโยชน์ต่อร่างกายและจิตใจมาก

ที่ว่าเป็นประโยชน์ต่อจิตใจ คือ เรายังมีรสตัณหาติดในรสอาหาร เห็นอาหาร ได้กลิ่น แต่ไม่ได้กิน ใจหรือจิตตะก็ทุกข์ เพราะเคยชินแล้วไม่ได้ทำ

ฉันโดนอีกแล้วในข้อนี้ สิ่งที่ฉันอยากกิน ไม่ได้ยากหรือพิสดารเลย จิตใจรัญจวนบ่อยๆ ในความอยากก็พวกแป้งทั้งหลาย อาหารเส้นทั้งหลาย ของกรอบๆ ฝืดๆ ทั้งหลาย อยากกินน้ำลายสอ แต่ข่มความอยาก เพราะกินแป้งเยอะ ไตรกลีเซอไรด์ก็จะสูง หมอบัญชารู้ว่าฉันมัวเมาในแป้ง ก็ฉันลูกชาวนานี่ หมอเลยแนะให้กินข้าวกล้องวันละ...ใช่แล้ว วันละหนึ่งทัพพี ฉันน่ะกินมื้อละกะละมัง แล้วที่คงจะทำให้มาถึงข้อต่อไป

3. Stress ความเครียด ที่คนจำนวนมาก หรือผู้มีความรู้มักจะมองข้าม ฉันคงเครียดกับหลายๆ เรื่อง แต่พอดีฝึกให้รู้เร็วๆ และปล่อยวาง แต่มันก็คงวางไม่หมดหรอก ความเครียดคงจะตกตะกอนอยู่ในหลืบของหัวใจ เฮ้อ...อยากกินบะหมี่แห้งมากเลย ไม่ได้กินมานานแล้วนะ เครียด เครียด กลุ้ม กินบะหมี่ดีกว่า ก็เคยกินทีละสองก้อน แล้วมาหักดิบกะทันหัน ร่างกายเลยช็อกน่ะสิ

4. Side effects from some medication ผลข้างเคียงจากการใช้ยา ท่านว่าพูดไป แพทย์เมืองไทยอาจจะตำหนิท่าน เพราะท่านว่าไม่ได้อยู่ในกลุ่มวิจัยเหมือนเดิม เฝ้าแต่พระรัตนตรัยเสียเป็นสิบปี แต่จริงๆ แล้ว สารเคมีย่อมทำปฏิกิริยากันได้ฉันใด ยากินเข้าไปก็ทำอะไรๆ ในร่างกายได้ฉันนั้น

5.ข้อนี้นะ ฉันว่าถ้าเป็นจริงก็คงต้องยอมจำนนแล้ว Fruit of kamma from previous births หรือ

วิปากะกัมมะที่มีร่างกาย หรือ ‘ รูปะ’ เป็น ‘ อุปกรณ์’ ให้วิปากะกัมมะได้ทำกิจเสร็จสิ้น ดังนั้น แม้ไม่กินอะไร มันก็เป็นดังที่วิปากะกัมมะมีอยู่

สรุปว่า เป็นไปตามกรรม นี่ถ้าเริ่มข้อ 5 เป็นข้อ 1 ก็จบข่าวเลย ลองดูข้อ 1- 4 แล้ว ถ้ายังไม่ได้คำตอบ ก็คงเป็นข้อ 5 นี่แหละ

 ฟังการวิเคราะห์เจาะลึกแล้ว ฉันก็นั่งนิ่งๆ อึ้ง ทึ่ง เสียว อยู่คนเดียว

แล้วพอถึงเวลาไปหาหมอบัญชา ฉันก็เอาผลเลือดที่พอเห็นแล้วหน้าเหม่อลอยขึ้นมาไปให้หมอดู

ที่เราแก้ไขกันมาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนปีที่แล้ว ก็ยังไม่มีอะไรกระเตื้องขึ้นมา

ฉันไม่โทษอะไร เป็นมานาน จะแก้ไขก็คงต้องใช้เวลา

หมอเห็นผลเลือดแล้ว บอกว่าต้องเอาไปทำการบ้าน

ขอให้หมอทำการบ้านเสร็จ ให้การบ้านไม่ยากนัก และเป็นการบ้านที่ทำแล้วถูกต้อง ฉันจะได้ชีวิตอย่างมีแนวทางที่ใช่เสียที

ช่วงรอหมอทำการบ้าน ฉันไปปาร์ตี้คนวัยใกล้แซยิด ทั้งเลี้ยงวันเกิด ทั้งต้อนรับเพื่อนมาจากอเมริกา

กลุ่มคนไขมันในเลือดน่าจะสูงทั้งนั้น บางคนไม่ยอมเจาะเลือดตรวจเลย เพื่อนฉันบอกว่า ไม่เอาหรอก เดี๋ยวความสุขในชีวิตหายไป

บางคนก็ตรวจ และไขมันก็สูงจริงๆ ก็ดูอาหารในวันนั้นแล้ว ไขมันทะลุเป้าแน่ๆ เป็นวันสารพัดสัตว์ แกะย่าง เนื้อย่างติดมันจิ้มแจ่ว ปลาอบเนยย่าง มันบดอบชีส ชีสล้วนๆ

เพื่อนฉันบอกว่า กินไปเหอะ ความสุข คนพูดน่ะ ไขมันในเลือด 260 ทะลุเป้าไปแล้ว กินยาคุมอยู่ตอนนี้ บางช่วงที่สูงกว่านี้ หมอให้กินยาคุมไขมัน 2 เม็ด

เพื่อนฉันก็สุขดี ไม่มียั่นกับการเปลี่ยนแปลงของผลเลือด และยิ่งในกลุ่มเรา ส่วนใหญ่ไม่สนใจการเจาะเลือด

ไม่เคยรู้ผล ก็เลยมีความสุข สนุกกันมาก ฉันใจไม่ถึง กลัวโรคภัยร้ายแรงตามมา

คงเป็นเพราะใส่ข้อมูลให้ตัวเองตลอดเวลาว่า เรารักที่จะมีสุขภาพดี อย่างเราเจ็บไข้ได้ป่วยไม่ได้ ตายไม่ได้ ต้องเป็นที่พึ่ง และเลี้ยงดูผู้คน ถ้าเป็นอะไรไป จะกระเทือนผู้คนอีกเป็นสิบ

แล้วก็เหลียวซ้ายแลขวาในงานปาร์ตี้ ก็มีของอร่อยๆ ที่เหมาะกับเราให้กินอยู่ดี มีมากมาย

ฉันกินสลัดกับน้ำสลัดจากน้ำมันมะกอกที่เพื่อนทำให้ต่างหาก ที่อร่อยมากแต่กินนิดหน่อย ก็ดอกกะหล่ำกับเห็ดอบชีส ผักโขมอบชีส ตักอาหารเข้าปากแต่ละที หน้าหมอก็ลอยขึ้นมาอีกแล้ว จะลอยขึ้นมาบ่อยๆ ทำไมนะ

ฉันเคยถามหมอว่า ยุ่งยากนักจะทำยังไงล่ะเนี่ย

หมอบอกว่า “ คิดอะไรไม่ออก ให้ถือศีลแปด” อะไรนะ!!! ...ก็คือต้องผ่านข้อ ‘ วิกาลโภชนา’ คือ หลังเพลไม่กินอะไรแล้ว

นับเป็นคำตอบที่ให้ความหวังในการใช้ชีวิตมากเลยนะหมอ

หรือให้ข้อคิดกับฉันว่า “ กอริลล่า กินอะไรล่ะป้า” ฉันคิดในใจว่า จะรู้หรือว้า...ก็ไม่ใช่ลิงนี่ หมอแนะให้กินผัก ผลไม้ ให้เยอะ หน้าตาฉันก็ใกล้บรรพบุรุษ คือลิงอยู่แล้ว ประพฤติตัวใกล้เคียงอีกนิด ขนคงขึ้นฟู

แล้วไม่นาน หมอก็โทรมาตอบการบ้าน หลังจากเอาผลเลือดไปวิเคราะห์ว่า ที่ไขมันในเลือดสูงเพราะฮอร์โมนเพศเสียสมดุล เนื่องจากฉันไม่มีรังไข่ (แล้ววันหลังจะเล่าให้ฟัง แต่ยังมีมดลูกนะ) สมองจึงสั่งให้ผลิตวัตถุดิบของฮอร์โมนมาเพิ่ม นั่นก็คือ คลอเรสเตอรอล

ยิ่งขุด ยิ่งคุ้ย ยิ่งละเอียดลึกซึ้ง แล้วฉันจะใช้ชีวิตยังไงเนี่ย

หมอบอก “ รอป้าสบายๆ แล้วมาเจาะดูผลเลือดอีกที จะดูเรื่องความเสี่ยงที่ไขมันจะเกาะตามหลอดเลือด”

ป่านนี้มันจะเกาะกันไปถึงไหนแล้วล่ะเนี่ย ก็สมองมันสั่งออกอย่างนี้

เรื่องข้างเคียงอื่นๆ ที่ฉันได้จัดการถี่ถ้วนกับการใช้ชีวิตอย่างนี้ ไขมันในเลือดมันยังไม่ยอมลดลง

ก็คงจะเป็นคำตอบข้อที่ 5 คือ Fruit of kamma from previous births

ข้อที่ป้าคงต้องยอมรับเสียแล้วละนะ...หมอบัญชา

เรื่อง อัจฉราพรรณ ไพบูลย์สุวรรณ
ภาพ แก้วตา โภวาที
จากคอลัมน์ Wisdom ฉบับ ก.ย./ต.ค.2550

back to top