ในภาษาสันสกฤต ท่านี้มีชื่อเรียกอันไพเราะว่า ‘ อูรธวะ ประสาริตะ ปาทาสนะ’ (Urdhava Prasarita Padasana) แต่พอแปลเป็นภาษาอังกฤษ กลับเรียกแบบห้วนๆ ว่า ‘Raised Stretched-Out Foot Pose’ หรือ ท่ายกขาเหยียด ซึ่งเป็นท่าเดียวกับท่าออกกำลังพื้นฐาน ที่ให้ประโยชน์แก่ร่างกายอย่างมาก อย่างไรก็ตาม ครู
โยคะส่วนใหญ่มักเรียกท่านี้สั้นๆ ด้วยตัวอักษรย่อของแต่ละคำว่า ‘UPP’
การฝึกท่านี้ ไม่มีอะไรมากไปกว่า การนอนหงายแล้วเหยียดขา ยกขึ้นตั้งฉากกับพื้น แล้วลดลงจนเกือบถึงพื้น แล้วจึงค่อยๆ ยกขึ้นกลับไปตั้งฉากอีกที แต่ท่าง่ายๆ นี้เองกลับช่วยเสริมกล้ามเนื้อแกนกลางของร่างกายให้แข็งแรง ส่งผลดีต่อบุคลิกท่วงท่า และแม้แต่การหายใจ (เพราะกล้ามเนื้อดังกล่าวอยู่ใกล้ด้านหลังของกะบังลมมาก) อย่างที่ท่านบี เค เอส ไอเยนคาร์ เขียนไว้ในหนังสือ Light on Yoga ของว่า “ ช่วยลดหน้าท้อง เสริมความแข็งแกร่งให้ช่วงเอวด้านหลัง และปรับกล้ามเนื้อบริเวณท้อง”
ท่านี้ได้รับความนิยมใช้เป็นท่ากระชับหน้าท้อง แต่เราจะไม่พูดถึงกล้ามเนื้อยาวแผ่นเรียบที่ช่วยค้ำยันท้องส่วนล่างบริเวณระหว่างหัวเหน่ากับสะโพก ที่นักเพาะกายอย่างผู้ว่ารัฐแคลิฟอร์เนีย อาร์โนลด์ ชวาร์ซเนกเกอร์ ( Arnold Schwarzenegger) แปรเปลี่ยนเป็นซิกส์แพ็กอันสวยงาม เพราะประโยชน์ของท่านี้ที่แท้จริงต้องเกิดกับกล้ามท้องคู่ที่อยู่ลึกลงไปอีก ชื่อว่า ‘ โซแอส’ (Psoas)
กล้ามเนื้อโซแอสแต่ละด้านอยู่ลึกถัดลงไปจากกล้ามเนื้อท้อง จึงเข้าถึงยากกว่า ตั้งต้นจากกระดูกสันหลังส่วนเอว พาดไปบนกระดูกเชิงกรานบนส่วนนอกของกระดูกหัวเหน่าแต่ละข้าง และลอดผ่านต้นขาด้านในเพื่อยึดกับกระดูกต้นขาด้านใน ที่กระดูกเกาะยึดชื่อว่า Lesser Trochanter ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า กล้ามเนื้อโซแอสเป็นกล้ามเนื้อสำคัญที่ทำหน้าที่งอสะโพก แถมยังมีบทบาทต่อโครงสร้างร่างกายโดยรวม รวมถึงท่วงท่าและการเคลื่อนไหวต่างๆ หรือแม้แต่ในระบบการย่อยและการขับถ่ายด้วย
|
